Het klassieke IADS (§ 5.1) heeft een structureel gat: een S-400 van miljoenen euro's is economisch onbruikbaar tegen een FPV-drone van een paar honderd euro, en kleine drones vliegen bovendien onder de radarhorizon van de grote systemen. De oorlog dwong Rusland tot een eigen, onderste counter-UAS-laag (C-UAS) — de defensieve spiegel van de aanvaller-technieken op de EW Academy.
De gelaagde counter-drone-aanpak
| Laag | Middel | Tegen |
|---|---|---|
| Elektronisch (REB) | RB-341V Leer-3, Zhitel (R-330Zh), Pole-21, Volnorez | De C2-/videolink van RF-bestuurde drones (§ 5.9) |
| Kanon / kinetisch kort | Pantsir-S1 (kanon-modus), ZU-23, Derivatsiya-PVO (57 mm) | Drones binnen visueel/kort bereik |
| Puntverdediging SAM | Tor-M2, Pantsir (raket) | Grotere UAV's, loitering munitions, kruisraketten |
| Passief / fysiek | Netten, "cope cages", camouflage, mobiele jachtteams | FPV-inslag op vaste posities en voertuigen |
Counter-drone is van bijzaak tot kernopgave gepromoveerd. In de nieuwe drone-troepen (BSV) krijgt elk droneregiment een organiek counter-drone-bataljon, en Russische ontwikkelingsplannen mikken op een 2,7-voudige uitbreiding van de counter-drone-middelen in 2025–26. Het is niet langer een taak "erbij" van de reguliere luchtverdediging, maar een eigen wapensoort-in-wording.
De hele elektronische laag — Leer-3 tot Volnorez — werkt tegen drones die een radioverbinding gebruiken. De fibre-optic FPV-drone stuurt via een dunne glasvezelkabel en zendt niets uit; jamming heeft er geen vat op (zie § 6.9 en EW § 17.7). Daartegen resten alleen de kinetische en fysieke lagen — precies het gat dat de doctrine nog niet gedicht heeft.
Samengevat uit open C-UAS-overzichten en Russische ontwikkelingsroadmaps (o.a. Voyennaya Mysl-thema's). Didactische samenvatting; getallen indicatief.