De launch box van de bommenwerpers is maar één been van de Russische diepe slag. Het tweede, groeiende been is de massale one-way-attack-drone-campagne: honderden goedkope Geran-2-drones (§8.1), gecombineerd met kruis- en ballistische raketten, tegen strategische doelen — het elektriciteitsnet, commandoknopen, de defensie-industrie en vliegbases — ver achter de frontlijn.
De campagne draait om kosten-asymmetrie. Een Geran kost een fractie van de SAM die nodig is om hem neer te halen. Door golven te mengen — Gerbera-lokdrones die op radar een Shahed nabootsen, echte Gerans, en dan kruis-/ballistische raketten — dwingt de aanvaller de verdediging haar dure onderscheppers te verspillen aan goedkope doelen, waarna de echte raketten door de uitgeputte verdediging glippen. Het is een uitputtingsslag tegen de luchtverdediging zelf.
| Golf-element | Rol in de saturatie |
|---|---|
| Lokdrones (Gerbera) | Bootsen Shahed na op radar; lokken dure SAM's uit |
| Geran-2 (OWA) | Massa en volume; dwingen tot voortdurende reactie |
| Kruisraketten (Kh-101) | Precisie tegen harde doelen zodra de verdediging verzadigd is |
| Ballistische raketten (Iskander, Kinzhal) | Snelheid; exploiteren de laatste gaten |
De campagne laat zien dat massale OWA-drones niet alleen een frontwapen zijn maar een strategisch dwangmiddel: ze bedreigen kritieke infrastructuur diep in het achterland tegen lage kosten. Voor westerse planners is de les ongemakkelijk — dezelfde logica bedreigt onbeschermde energie- en C2-infrastructuur in Europa (vgl. de Europese drone-incursies 2025–26). De defensieve tegenhanger staat in § 5.12.
Open-bron analyses (o.a. Northern Defence Affairs, Long-Range Strike Drones…, 2026; RUSI/CSIS). Didactische samenvatting; getallen indicatief.